Woorden geven aan iets dat leeft
Ik zie het vaak gebeuren.
Ondernemers die zoeken naar woorden voor hun missie.
Niet omdat ze niets te zeggen hebben,
maar juist omdat er zóveel leeft.
Ze willen het goed verwoorden.
Eerlijk.
Zuiver.
Alsof het in één keer moet kloppen.
En juist daar ontstaat spanning.
Een missie is geen slogan
Een missie is geen zin die je één keer bedenkt
en daarna voor altijd gebruikt.
Het is geen kop op je website
of een regel onder je naam.
Een missie leeft.
Ze beweegt met je mee.
Ze verandert van toon, van vorm, soms zelfs van richting.
Wat je vandaag kunt zeggen,
is niet per se wat je over drie jaar zult zeggen.
En dat maakt het niet fout.
Dat maakt het menselijk.
“Je missie mag groeien terwijl jij groeit. Ze mag schuren, zich aanscherpen, zachter worden of juist steviger.”
Ik zie hoeveel tijd dit kan kosten
Ik zie ondernemers die hier jaren mee bezig zijn.
Die steeds opnieuw woorden proberen.
Soms vol overtuiging,
soms met twijfel.
En vaak denken ze:
ik moet het scherper hebben
het moet duidelijker
ik ben er nog niet
Maar wat ik zie, is iets anders.
Ik zie mensen die onderweg zijn.
Die luisteren.
Die afstemmen.
En dat is geen zwakte.
Dat is betrokkenheid.
Dit raakt me, omdat het zo herkenbaar is
Ik herken het verlangen om iets levends vast te willen zetten.
Om grip te krijgen op iets wat eigenlijk wil ademen.
En ik zie hoe bevrijdend het kan zijn
als je jezelf toestemming geeft
om niet alles al te weten.
Je missie mag groeien terwijl jij groeit.
Ze mag schuren.
Zich aanscherpen.
Zachter worden.
Of juist steviger.
Alles wat je nu zegt, mag waar zijn
ook als het niet het eindpunt is.
“Wat je vandaag formuleert, is geen mislukte versie van later. Het is een momentopname. Een laag in het geheel.”
Alles wat je meeneemt, hoort erbij
Wat je vandaag formuleert,
is geen mislukte versie van later.
Het is een momentopname.
Een laag in het geheel.
Niets hoeft weggegooid te worden.
Alles draagt bij.
Misschien is dat wel het mooiste aan een missie:
dat ze niet af hoeft te zijn
om betekenisvol te zijn.
Misschien lees je dit
en voel je opluchting.
Dan is dat genoeg.
Want soms is weten
dat je nergens te laat mee bent,
precies wat nodig is.
Liefs
Marjolein